[de redactie van LochemsNieuws is niet aansprakelijk voor de inhoud van deze ingezonden bijdrage]
Op 18 maart a.s. zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Alle fracties in hun verkiezingsprogramma geven aan om “betaalbaar” te willen bouwen, voor jongeren en starters en ouderen die kleiner willen gaan wonen. Daarnaast, om het voorzieningenniveau in de gemeente op peil te kunnen houden, wil de gemeente van 34.000 naar 40.000 inwoners groeien. Wat ook een rol speelt, is dat de gemeente dan in een hogere subsisieschaal van de overheid komt. Om dat voor elkaar te krijgen, gaat de gemeente mee met elk woningbouwinitiatief en krijgt de marktpartij de vrije hand. Deze woningen komen maar mondjesmaat terecht bij de beoogde doelgroepen, omdat deze huizen vaak veel te duur zijn. Toch de mantra “bouwen, bouwen, bouwen”. Daarom willen we de toekomstige raadsleden vragen om aandacht te besteden aan het volgende:
De markt:
De constatering dat er sprake is van stagnatie van de bevolking in de dorpen in het oosten van het land is het opentrappen van een open deur. Oorzaak: de wetenschappelijke, technologische en economische ontwikkeling van ons land in de afgelopen decennia. Om de concurrentiepositie van ons land te verbeteren, hebben achtereenvolgende regeringen gekozen voor het verbeteren van het investeringsklimaat voor marktpartijen. Dit hield en houdt o.a. in het schrappen, versoepelen van regelgeving. De kosten van marktpartijen omlaag, die van de binnenlandse bevolking steeds maar verder omhoog.
Voor het midden- en kleinbedrijf, dat het binnenland bedient, is dat geen goed nieuws. Voor de afzet van hun product of dienst hebben ze klanten nodig. Klanten met geld in de portemonnee. Geld dat er niet is. Maar de markt is slechts een onderdeel van de samenleving en niet omgekeerd.
Leefbaarheid van de dorpen:
Het spreekt dan voor zich dat de inwoners van de kernen in de gemeente Lochem zich over meer druk maken dan de markt. Het gaat om cultuur, sport, bereikbaarheid (openbaar vervoer), de groene omgeving, zorg voor oud en jong, scholen, wonen en niet op de laatste plaats het dorpskarakter en de bescherming van de leefbaarheid in de dorpen. Dit alles komt nu onder druk te staan. Mensen willen hun dorp niet zien verstedelijken. Er was een tijd dat de voorzieningen in de dorpen redelijk op peil waren. In een dorp had je een bakker, slager, supermarktje, school, enz.
Bouwen, bouwen, bouwen en de rest komt vanzelf:
Water stroomt van hoog naar laag en om het water in de omgekeerde richting te laten stromen, heb je een pomp nodig. De pomp bestaat, als het om een dorp gaat, uit al die factoren die geleid hebben tot de huidige problematiek. Geen gemakkelijke opgave om al deze factoren te benoemen, laat staan om ze concreet te maken. Om nu een factor eruit te lichten, nl. woningbouw, in de verwachting dat een toename van de bevolking zal leiden tot een herstel en op peil houden van de voorzieningen, lijkt ons een dwaalspoor. Ook andere factoren, zoals de aanwezigheid van opleiding en werk, spelen
een rol. De filosofie waar men hier vanuit gaat, nl.: bouw en de rest komt vanzelf wel, is al lang achterhaald. Bedenk wel dat we een agrarische gemeente zijn.
De gemeente als wingewest:
De gemeente faciliteert, om haar doel te bereiken, marktpartijen. En biedt als het ware de gemeente aan op een presenteerblaadje, om te gebruiken als wingewest. Via inbreiding wordt elke open plek in de dorpen volgezet met huizen, zonder dat er veel moeite gedaan wordt om de nieuwe woningen aan te passen en in te passen in het bestaande. Heb je het hier in de gemeente Lochem over inbreiding, dan beweert onze wethouder dat de regelgeving van uitbreiding niet op zou gaan voor inbreiding. Dat is een duidelijke misvatting. Zo wordt het dorpse karakter opgeofferd aan het privébelang van een marktpartij, terwijl er onder het mom van het dienen van het algemeen belang verwezen wordt naar de woningbouwopgave. Iedereen weet dat de prijs van nieuwbouw de prijs volgt van de bestaande woningvoorraad. En deze laatste prijs is hoog en nog steeds aan het stijgen. De doelgroepen waarvoor de gemeente zegt te bouwen, komen bij het bieden op deze woningen niet aan bod.
Denk aan wat er gebeurde met de woningbouw op de Detmerskazerne. De enige partij die hier lachend uitkomt, is de marktpartij. Ook dure huizen worden verkocht. Hetzelfde gebeurt met sloop en herbouw. De oorspronkelijke bewoners kunnen weer terug in de nieuwbouw, maar betalen een vaak veel hogere huur. Andere facetten van het beleid, zoals behoud van groen, van het dorpskarakter, verjonging en vitalisering van de kernen, worden aan de kant geschoven. En laat dat nu toevallig de facetten zijn waar men in de kernen ook veel belang aan hecht.
Het bindend adviesrecht van de gemeenteraad:
Om bezwaren van inwoners te neutraliseren, wordt op het bindend adviesrecht van de gemeenteraad de salamitactiek toegepast. Bij woningbouwprojecten in Gorssel en Harfsen wordt in een raadsvoorstel geopperd om in dit geval af te zien van het bindend adviesrecht van de raad. Doordat de coalitie een meerderheid heeft, is het een fluitje van een cent om dit raadsvoorstel door de raad te persen. Wat in deze twee gevallen gebeurd is, kan ook in de toekomst herhaald worden. U vraagt, wij draaien en de raad kan geen controle uitoefenen op de wethouder en op deze manier worden de inwoners buitenspel gezet.
Het beeld dat wij hier schetsen is zorgwekkend. En oplossingen liggen niet voor het grijpen. Maar het lijkt ons niet te veel gevraagd wanneer
de inwoners van de gemeente vragen dat zij naast haar inwoners staat en niet naast het systeem, hier vertegenwoordigd door de samenwerking van de gemeente met marktpartijen.
Stichting Behoud Dorpskarakter Eefde
Sofie Greven
Marise Haesendonckx
Peter van Eer
