LOCHEM – Het bezwaar van huisarts Mathijs Roijé uit Lochem tegen een aanslag voor reclamebelasting, voor een bord aan de gevel van zijn voormalige praktijk, is ongegrond verklaard door de Rechtbank Gelderland. Belastingcentrum Tribuut – en indirect de gemeente Lochem – legden de belasting terecht op, oordeelt de rechter.
Het ging om een bord aan de gevel van de praktijk aan de Slootwijkersteeg. De praktijk is inmiddels verhuisd naar de Larenseweg. Op de nieuwe locatie geldt de reclamebelasting niet. Die is alleen van toepassing op het centrum van Lochem en directe omgeving. Elke daar gevestigde onderneming met een reclame-uiting die zichtbaar is vanaf de openbare weg, kan rekenen op een aanslag van Tribuut. Het belastingcentrum int de lokale belastingen voor zes gemeenten in de regio, waaronder Lochem.
Opbrengst
De gemeenten bepalen zelf het beleid. In Lochem worden de opbrengsten uit de reclamebelasting, na aftrek van kosten, doorgesluisd naar de ondernemersvereniging. Die kan er activiteiten mee bekostigen, maar ook zaken als sierverlichting in en rond de binnenstad. Ontheffing van de reclamebelasting is er alleen voor voorzieningen als zorg- en verpleegcentra, kerk- en schoolgebouwen.
Het bezwaar van Roijé was voor de gemeente Lochem geen aanleiding om het beleid te wijzigen. De huisarts vindt dat een bord dat een huisartsenpraktijk aanduidt vooral informatief van aard is en mogelijk zelfs essentieel in noodgevallen. Het is volgens hem geen reclame-uiting. Dat de zaak voor de rechter kwam, is een gangbare procedure bij Tribuut. Als iemand het niet eens is met een afwijzing van een bezwaar, rest alleen de gang naar de rechter, omdat er geen sprake is van een onafhankelijk klachteninstituut of andere beroepsinstantie.
Uitzonderingen
De belastingkamer van de Rechtbank Gelderland behandelde de zaak op 23 januari in Arnhem. De huisarts en een vertegenwoordiger van Tribuut waren hierbij aanwezig. Uit de recente uitspraak blijkt dat de rechtbank de door de gemeente gehanteerde belastingverordening leidend vindt en dat een huisartsenpraktijk niet onder de daarin genoemde uitzonderingen valt. Dat het bij de huisarts slechts ging om een naambord en niet om reclame in de enge zin, maakt in dit geval geen verschil. De rechter oordeelt dat het gaat om ‘een aan het publiek gerichte mededeling van commerciële dan wel ideële aard waarmee de aandacht wordt getrokken voor een dienst, product of boodschap.’
In de uitspraak verwijst de rechtbank naar jurisprudentie van onder meer de Hoge Raad, waaruit blijkt dat uitzonderingen, zoals voor zorgcentra, betrekking hebben op de functie van een gebouw. Letterlijk is te lezen in de uitspraak: ‘Hoewel in de verordening geen definitie is opgenomen van het begrip zorgcentra, is de rechtbank van oordeel dat de huisartsenpraktijk niet onder deze definitie valt. Dat in het gebouw naast belanghebbende een fysiopraktijk gevestigd is en dat er ook zorgverleners zijn die voor belanghebbende werkzaam zijn, maakt dat niet anders. De rechtbank ziet in de aanduiding van de functie van het gebouw van een zorgcentra een algemene aanduiding. De vermelding op het bord van de huisartsenpraktijk betreft een specifieke aanduiding.’
Gevolgen
De uitspraak betekent dat huisarts Mathijs Roijé de belastingaanslag alsnog moet betalen en dat hij de betaalde kosten niet terugkrijgt. Zelf reageerde hij door te zeggen dat hij de procedure en de gang naar de rechter als heel leerzaam heeft ervaren.
Te gek voor woorden.